Sistem notları — listeye katıl
Kaan Mutaf
Hikâyem

Parçalar birbirine nasıl bağlanıyor?

Kaan Mutaf portresi

Çocukken Lego ve K’nex parçalarıyla evler ve robotlar yapardım. Yaptıklarımı bozar, sonra yeniden kurardım. Beni asıl büyüleyen ortaya çıkan yapıdan çok, parçaların bir araya gelerek oluşturduğu uyumdu.

Film izlerken veya oyun oynarken çoğu insan ekrandaki görüntüye odaklanırdı. Ben ise o görüntünün arkasındaki sistemi, nasıl üretildiğini ve parçaların nasıl birleştiğini merak ederdim.

Renk körü olmama rağmen Görsel Efektler okudum. Technical Director olabilmek için Python öğrendim. Renkleri herkes gibi göremiyordum ama görüntünün arkasındaki yapıyı görebiliyordum.

Zamanla bunun yalnızca görsel efektlere özgü olmadığını anladım. Gittiğim her yerde sadece işi yapan kişi olmuyor, işin nasıl ilerlediğini ve parçaların birbiriyle nasıl çalıştığını da çözüyordum.

Bir takı mağazasının e-ticaret sistemini kurdum, ardından kendi markamı oluşturdum. Beni heyecanlandıran ürünün kendisinden çok, arkasındaki işleyişti. Sipariş nereden geliyor, hangi aşamalardan geçiyor, nerede zaman kaybediliyor ve hangi işler gereksiz yere tekrarlanıyor? Bu noktaları çoğu zaman herkesten önce yakalıyordum.

Şunu da öğrendim: Sağlam bir sistem kurulmadan büyüyen bir şirkette yalnızca iş yükü değil, karmaşa ve stres de büyür. Yöneticiler stratejiye odaklanmak yerine zamanlarını sürekli yeni sorunları çözmekle geçirirler.

Yapay zekâ bugünkü kadar erişilebilir değilken birkaç kez tek başıma uygulama geliştirmeyi denedim. Fikirlerim vardı, sistemleri çözebiliyordum; fakat onları tek başıma hayata geçirecek imkânım yoktu.

Artık var.

Bugün Kami Solutions ile yıllardır zihnimde tasarladığım satış, müşteri hizmetleri ve operasyon sistemlerini kuruyorum. Şirketlerin karmaşık işleyişindeki düzeni buluyor, tekrar eden işleri otomatikleştiriyor ve insanları yoran karmaşayı anlaşılır, kendi kendine işleyen sistemlere dönüştürüyorum. Böylece işletme sahiplerinin sezgilerle değil, net bilgilerle karar verebilmesini sağlıyorum.

Çocukken sorduğum soru hâlâ aynı:

Parçalar birbirine nasıl bağlanıyor?

Şimdi bu sorunun cevabını başkaları için kuruyorum. İşler büyürken stresin değil, sistemin büyümesi gerektiğine inanıyorum.

Amaçlarım

Hayat amacım

İnsanları ve işletmeleri karmaşadan özgürleştiren sistemler kurmak; kendi potansiyelimi en yüksek seviyede yaşayarak başkalarının da daha büyük düşünmesine, daha net karar vermesine ve daha özgür yaşamasına öncülük etmek.

İşler büyürken stresim değil, sistemim ve özgürlüğüm büyümeli.

Karar filtrem

  1. 01Bu karar karmaşayı azaltıp çalışan bir sistem kuruyor mu?
  2. 02Bana ve başkalarına zaman ve karar özgürlüğü kazandırıyor mu?
  3. 03Gerçek, ölçülebilir ve anlatılabilir bir sonuç üretiyor mu?
  4. 04Beni yüksek değer ürettiğim alana yaklaştırıyor mu?
  5. 05Bu yapı gelecekte ben olmadan da çalışabilir mi?